Hastalar Risalesi

Bediüzzaman Said Nursî’nin Hastalar Risalesi, hastalığı sadece bir musibet değil; sabır, şükür ve tefekküre vesile olan bir rahmet yönüyle ele alır. Bu risalede, hastalıkların günahlara kefaret olduğu, gafleti dağıttığı ve kul ile Rabbi arasındaki bağı kuvvetlendirdiği anlatılır.

ANASAYFA

Hastalar Risalesi

SON EKLENENLER

Hastalar Risalesi

Hastalığın Hikmeti: Talim-i Esma ve Kulluk Dersleri

Hastalık, çoğu insanın kaçınmak istediği, zorlayıcı bir durum olarak algılanır. Oysa hastalık, yalnızca fiziksel bir rahatsızlık değil, aynı zamanda insanın kendini ve hayatın anlamını yeniden değerlendirmesine vesile olan bir imtihandır. İnsan, hayatı boyunca çeşitli nimetlerle karşılaştığında bunları çoğu zaman sıradanlaştırır ve değerini fark edemez. Ancak hastalık, insana sağlığın kıymetini, hayatın geçiciliğini ve Allah’a olan ihtiyacını hatırlatır.

Hastalar Risalesi

Kur’an’da Sabır Nedir? Sabrın Anlamı ve Önemi

Hastalar Risalesi

Hastalık, Sağlık ve İlahi Kudret : Bedenin Mucizevi İşleyişine Derin Bir Bakış

Hastalar Risalesi

Merak İnsanı Nereye Götürür?

Hastalar Risalesi

Mükemmel Yaratıldıysak Neden Hastalanıyoruz?

Hastalar Risalesi

Hastalar Risalesi ve Hastalığın Anlamı

Hastalar Risalesi

Hastalık ve Hikmetleri

Hastalar Risalesi

Ruhun Hastalıklardan Arınması ve Hizmet

Hastalar Risalesi

Hastalığın Ardındaki Hikmet Gafletten Uyanış ve İlahi Mesaj

Diğer Makaleleri Göster

FAALİYETLER

MAKALELER

EN ÇOK OKUNANLAR

İMAN ESASLARI

Müslümanın Borcu olur mu? Efendimiz cenaze namazını kıldırmış mıdır

Müslümanın Borcu Olur mu? – Efendimiz(s.a.v.) Borcu Olan Müslümanın Cenaze Namazını Kıldırmamış mıdır?

Müslümanın Borcu Olur mu? – Efendimiz(s.a.v.)  Borcu Olan Müslümanın Cenaze Namazını Kıldırmamış mıdır? Müslümanın Ticaret

Allah’ın(c.c.) Bu Güzellikleri Göstermeye İhtiyacı mı Vardı?

Allah’ın(c.c.) Bu Güzellikleri Göstermeye İhtiyacı mı Vardı? Göstermese Olmaz mıydı? “Allah’ın(c.c.) güzelliğini göstermesi ihtiyaç değil,

Allah(c.c.) Kâinatı Yarattı, Güzelliklerini Gösterdi, Sonra Bırakıp Gitti mi?

Allah(c.c.) Kâinatı Yarattı, Güzelliklerini Gösterdi, Sonra Bırakıp Gitti mi? Bizlerin televizyon izleyebilmesi için televizyonun çalışıyor

Ben Ruhlar Aleminde Verdiğim Sözü Hatırlamıyorum, Gerçekten Böyle Bir Söz Verdik mi?

Ben Ruhlar Aleminde Verdiğim Sözü Hatırlamıyorum, Gerçekten Böyle Bir Söz Verdik mi?  Bizlere deniliyor ki

HZ. MUHAMMED (SAV)

Peygamber Efendimiz’in (S.A.V.) Mübarek Soyu ve Dedeleri

Efendimiz Aleyhisselatü Vesselam’ın, nübüvveti 23, toplam hayatı 63 yıllık kısa bir zaman dilimine sığar. Ancak, bütün kâinatın varlık sebebi düşünüldüğünde, dönen yıldızların bile O’nun (s.a.v.) sebebiyle döndüğü bu hayatın hakikati, anlatımlara sığmayacak kadar geniştir.

Cahiliye Dönemi Toplumu ve İslam’ın Getirdikleri

Cahiliye toplumunun en karanlık yönlerinden biri, kadına verilen değerin yokluğu idi. Kadın, miras hakkına sahip değildi, bir mal gibi alınıp satılırdı. Kadın bir şahsiyet değil, erkeğin malı olarak görülürdü. Evlenme ve boşanma hakkı yalnızca erkeklere aitti; kadının rızası çoğu kez dikkate alınmazdı. Bir erkek, eşi öldüğünde onu miras gibi oğluna bırakabilir veya başkasına devredebilirdi. Kız çocuklarını diri diri gömmek, özellikle yoksul veya utanç korkusuyla yaşayan kabileler arasında yaygındı. Bu uygulama, toplumun merhametsizliğini ve kadına bakışındaki çarpıklığı en açık biçimde gösteriyordu.

Asr-ı Saadet ve Mekke’de İnanç Düzeni

Birçok Müslüman, imanî bir heyecanla, “Keşke Asr-ı Saadet’te yaşasaydım” der. O günlerin sahihliğini ve berraklığını, iman edenlerin Resûlullah (s.a.v.)’ı gözleriyle gördükleri o kutlu günleri hayal ederler. Ancak bu hayalin bir ucunda da şu muhasebe sorusu durur: “O gün orada olsaydım, gerçekten imanımın hakkını verebilir miydim?” Sorunun cevabı, zamanda değil, hâlde saklıdır. Çünkü şu soru daha gerçekçidir: “Bugün ne yapıyorsam, o gün de onu yapardım.”

Cahiliye Dönemi ve Gerçekleri

Cahiliye kelimesi, günlük dilde genellikle “bilgisizlik” veya “okuma-yazma bilmemek” anlamında kullanılır. Ancak bu kelimenin kökü olan cehl, sadece bilgi eksikliğini değil, aynı zamanda kalbin hakikate kapanmasını, insanın ilahi rehberden kopuşunu da ifade eder.