hayalhanem

Hiç düşündük mü, biz aslında ne kadar kusurluyuz? Yürürken nefes almak için özel bir çaba göstermiyoruz, kalbimizin atışı bizim kontrolümüzde değil, hatta göz kapaklarımızın açılıp kapanmasını bile biz ayarlamıyoruz. İşte bu noktada farkına varıyoruz ki; eksikliğimizi kabul etmek, aslında kulluğun temel adımlarındandır. Çünkü Rabbimiz bizim farkında bile olmadığımız eksikliklerimizi kudretiyle tamamlıyor. Namaz, işte bu idrakle anlam kazanıyor: Kusurlu olduğumuzu bilmek, aczimizi fark etmek ve her şeyin Allah’ın (c.c.) ikramı olduğunu hatırlamak. Hayretle başlayan bu yolculuk, muhabbetle derinleşiyor. Tesbih ve tazimle Rabbimizi yüceltirken, aslında kendimizi en saf hâlimizle tanıyoruz. Belki de tüm mesele, bu kusur ve acziyetimizi kabul edip sadakatle O’nun(c.c.) huzuruna çıkabilmekte saklıdır.